
Ουάσινγκτον
Η ευρωπαϊκή πεταλούδα λυμάντρια είναι ο μεγάλος εχθρός των πουρναριών, έχει όμως κι αυτή το μεγάλο εχθρό της: έναν ιό που μπορεί να ελέγχει τη συμπεριφορά της και την αναγκάζει να πεθάνει στο σημείο που βολεύει τον ίδιο. Γενετική μελέτη που δημοσιεύεται στο Science αποκαλύπτει τώρα το μηχανισμό ελέγχου των πεταλούδων-ζόμπι.Όταν ακόμα είναι κάμπια, η πεταλούδα λυμάντρια (Lymantria dispar) σκαρφαλώνει κάθε πρωί σε πουρνάρια ή άλλα φυτά και απομυζά τους χυμούς τους. Το απόγευμα, όμως, επιστρέφει στο έδαφος για να αποφύγει επιθέσεις των θηρευτών της στο σκοτάδι.
Ο ιός που εξέτασαν οι ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, ένα μέλος της οικογένειας των βακιλοϊών, μπορεί να τροποποιεί τα καθημερινά δρομολόγια του εντόμου.
Στα τελικά στάδια της μόλυνσης, οι κάμπιες που έχουν προσβληθεί από τον ιό παύουν να κατεβαίνουν στο έδαφος τη νύχτα. Παραμένουν στα ψηλότερα σημεία, όπου πεθαίνουν και κυριολεκτικά υγροποιούνται από τα ένζυμα που παράγει ο ιός. Καθώς ο λιωμένος ιστός στάζει από μεγάλο ύψος, εκατομμύρια αντίγραφα του ιού βρίσκουν την ευκαιρία να σκορπιστούν σε μεγάλη απόσταση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου